~~B.BURÇAK~~'s Guestbook

B.BURÇAK's profile~~B.BURÇAK~~PhotosBlogListsGuestbook

Tools

Help

(LÜTFEN MSN'E EKLEMEYİN)

ESKİDEN İNSANLAR OLGUNLAŞMAK ADINA

ÇİLEHANEYE GİRERDİ!

GÜNÜMÜZDE OLGUNLAŞMANIN YOLU,

İNSANOĞLUNA TAHAMMÜLDEN GEÇİYOR!

VE.....

YAŞAMAK!

HER ŞEYE RAĞMEN YAŞAMAK!

PAYLAŞMAK,

HAYATI GÜZEL KILAN!

ŞİMDİDEN TEŞEKKÜRLER!

MUHABBETLE KALIN..........................

Comments (399)

To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in

Don't have a Windows Live ID? Sign up

	→☺←ツ↓↑ö↓↑м↓↑ü↓↑я↓↑ツ →☻←wrote: Şimdi ben yıkandım ya sonbahar yağmurlarında Attım ya seni derinliklerimden Söktüm ya bütün yamaları Arındım velhasıl ! Ama atamadım hüznümü Ardıma sakladım Ağzını bağladım Şen kahkahalarımla üstüne üstüne bastım! Senden geçtim Düşlerden vazgeçtim ÖMRÜM’e acıdım Ve uzun bir süre suretime bakamadım Ne zaman küsmelerim heybemde çoğaldı Anladım Sen bana zarar ziyan… Her gün doğumuna yeni hüzünler doğuruyorum Üzerini kahkahalarla örtüyorum Gülmeyi de ağlamayı da senden evvel biliyordum Hüznüm sağ olsun Çocukluğumdan bana yadigâr Terk edilmek sana yakışır Gariplik bana kalsın Hem soğuk hem sıcak Ağlarken gülebilmek… Yüreğimde hicran… ŞİİR İÇİN KAĞAN ABİME TEŞEKKÜREDERİM 6 days ago
	→☺←ツ↓↑ö↓↑м↓↑ü↓↑я↓↑ツ →☻←wrote: Cumhuriyetimiz öyle zannolunduğu gibi zayıf değildir. Cumhuriyet bedava da kazanılmış değildir. Bunu elde etmek için kan döktük. Her tarafta kırmızı kanımızı akıttık. İcabında müesseselerimizi müdafaa için lâzım olanı yapmağa hazırız. 1923 M.K.Atatürk Oct. 28
	→☺←ツ↓↑ö↓↑м↓↑ü↓↑я↓↑ツ →☻←wrote: . Karşımdasın işte... Bana bakmasan da oradasın,görüyorum seni. Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim. Kalbime gömdüm sözlerimi,ceset torbası oldu yüreğim. Tıkandığım o an, elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte, aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim. Ellerim boşlukta, ben darda kaldım. Ellerim buz gibi, ben harda kaldım. Bir senfoni vardı kulağımda çalınan, bitti artık hepsi... Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme. Bakış açım belli oldu yine. Geride kalan, ardından bakar gidenlerin. Bir meltem olacak rüzgârım dahi kalmadı benim. Dağlara çarptım her esişimde. Yollara küfrettim her gidişinde. Demiştim sana hatırlarsan: "Önemli olan 'zamana bırakmak' değil, 'zamanla bırakmamaktır..." Şimdi bana, geçen o zamanın Unutulmaz sancısı kalır. Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim? Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim... . Oct. 22
	sevgi saygıdır say gı olmay...wrote: Ben kardan bir adam sevdim gülüşü şapkasının altında saklı Elleri ceplerinde Çocuk kahkalarıyla örülü bedeninde ateşten kor yüreği Ben bu kış bahar hiç gelmez sandım Bir sabah uyanınca güneşle dünyam başıma yıkıldı Ne kar vardı, ne kardan adam Artık sadece hayali vardı anımsadıkça ayazı yüreğimi yakan Yüreğimde kanayan bir yarasın artık. Yarım bırakılmış bir şiir gibi yarımım, yazanından başkası tamamlayamaz bu şiiri. Terk edilmiş bir çocuk bahçesi yüreğim, hüzünlü boş bir salıncak görüntüsü gözlerimin önünde. Gözlerimin önünde eridin gittin. Kardan adamım, seni gerçek sandım. Kardan adamım, ben gerçekten vardım. Hayalperest de olsam, çocuk da olsam, yokmuş gibi de olsam, bu hikayede senden daha çok vardım. Oysa bu hikayede sadece sen kahramandın. Her çocuk erimeyeceğine inanmak ister kardan adamının. Her çocuk bahçesinde onun olduğunu bilirken güvenle uyur. Her çocuk hikayeler yazar. Ve her çocuk kardan adamı eridiğinde ağlar. Eridin. Ağladım. Bilseydim sever miydim seni. Bir gün gideceğini bilsem, gözlerime baka baka, gözlerim hiç umurunda değilmiş gibi gideceğini bilseydim, tek damlası için dünyayı yakacağını söylediğin göz yaşlarımın üzerine basa basa gideceğini bilseydim, “artık bitti” derken o sıcacık adam yerine kardan bir adam olacağını bilseydim sever miydim seni? Evet, severdim. Elimde değildi ki. Severdim. Kardan adamlar yaptım Hepsini Kahramanım sandım Avuçlarımda eridiler Telli duvaklar taktım Her defa sanki aklandım Çok çabuk kirlendiler..... : CENGİZHAN Se no futuro eu não for seu presente Lembre-se que fui parte do seu passado! If in the future I will not be your gift Remember that I was part of your past! Oct. 1
	ahmed akwrote: Zarafet ve güzelliğin davranışlara yansımasıdır edeb. Toplum hayatı içerisinde yaşayan insanların¸ en çok muhtaç olduğu ilişkilerdeki ölçüyü ve hoşça geçinmeyi öğütler bize. Güzelliği çağrısında¸ kötülüğün karşısında edeb vardır. Ruhu lekeleyen çirkinliklerden koruyan¸ insanı meleklerden üstün kılan özelliktir. Edeb mutlak güzelliktir. İnsan edep sayesinde yüksek bir kültüre¸ yüce bir irfana erebilir. İnsan ibadetlerle cennete girebilir ama edeple Rabb'ının huzuruna varabilir. Sevgili Peygamberimizde miracda Hakk huzurunda bulunmanın edebine riayet ederek¸ gözünü ondan saptırmadan ve başka şeye kaydırmadan O'nun yakınlığına kavuşmuştu. Çünkü Habibini Yüce Rabbi terbiye etmişti. Edeb hayırdır. Edeb sahibi¸ îmânı ve tevhidi kendine yâr eder. Edebi olmayan¸ îmânını kaybeder¸ îmânı olmayan da iki âlemde içini¸ dışını ve yerini nâr eder. Güzelliğe gönül verenler hep güzellerle ve güzel işlerle birlikte olurlar. Ruhunu terbiye edip¸ hoş gönülle insanların içinde yaşayanlar¸ daima örnek gösterilirler. İç temizliği dışa da yansır. Cüneyd-i Bağdadi¸ hacca giderken Bağdat'a uğrayan talebelerinin son derece saygılı ve nazik davrandıklarını görünce Ebu Hafs'a¸ "Gönül bağlılarını saray mensupları gibi edeplendirmişsin" der. Ebu Hafs'da ¸ "Onların bâtınlarındaki edeb¸ zahirlerine yansımıştır" diye cevap vererek gönül bağlılarının gösterişçi bir davranış içinde olmadıklarını beyan eder. Tasavvufun insan ruhuna olan etkilerine işarette bulunur. Nitekim bir hadis-i şerifte; "Kalbi huşû içinde olanın¸ bedeni de öyle olur" denilmiştir. Hulûsi Efendi (k.s) de¸ bir mektubunda şöyle buyurur: "Zâhiri edebin¸ mânevî kemâlin âyinesidir. Bir şişeye ne koyarsan onu gösterir." Ehl-i edeb; güzel konuşan¸ bilgi sahibi olan¸ nefsini terbiye eden¸ haddini bilen¸ gönlünü temiz tutan ve ruhunu berraklaştıranlara denir. Büyüklerin yanında edebli bir şekilde bulunmak ne güzel şeydir. Allah'ın yarattığına hürmet etmek¸ Hakk'a hürmet etmek gibidir. Edebi terk etmek¸ huzurdan kovulmaya sebeptir. Büyükler "Huzur sergisinde edepsizlik eden¸ kapıya konur" demişlerdir. Güzel amellerde bulunmaya edeb¸ güzel konuşma ve yazma sanatına da edebiyat denmiştir. Allah'ın adı ile besmeleyle bezeli bir kapıdan girilerek¸ edebinden kızaran gülün timsali¸ muhabbetin seyriyle çıkılan bu gülşende güzellikler sizlerle olsun A.ŞEMSETTİN ATEŞ- SOMUNCU BABA DERGİSİ selam ve dua ile hayırlı cumalar Burçak hocam Aug. 14
	ahmed akwrote: Gönder yâ Rabbî! “Kul ‘Yâ Rabbî, Yâ Rabbî’ dediği vakit, Allahü Teâlâ ‘Kulum, ne istiyorsun? İste, (dilediğin) verilecektir’ buyurmaktadır.”1 * Bütün mahlûkat bekliyor… Rabbinin rahmet hazinesinden ta’yîn ve takdir ettiği rızkı beklemeyen var mıdır? Kimi ağzını açmış, annesinin getireceği bir lokma “kay”a razı; kiminin elleri açılmış, “Hayy”dır fîzârı… Gönder yâ Rabbî! Mikroptan gergedana, papatyadan çınar ağacına kadar bütün canlılar Rezzâk’ından bekler rızkını. Amelesi ağası, gedası paşası rızka muhtâç; makam mevki kâr etmez. Yağmuru rahmet eden, arzda rızkı halk eden işitmez mi duâyı? Tarlayı ekmeli çiftçi, işinde işlemeli işçi; usta dövmeli demiri, analar yoğurmalı hamuru… Hâl, kâl’e omuz vermeli, duâ ederken. Ağaçlar, semâya uzatmış kollar gibi dallarını, bekliyor. Toprak tohuma, tohum hubûb’a hâmile, bekliyor. Gönder yâ Rabbî! Her duâya cevap veren Allah’ım! Muhtâca matlûbunu ver. Demirciler tak tak eder, takırdar; damda leylek lâk lâk eder, lâkırdar. Umarlar hâlleriyle, isterler dilleriyle. Gönder yâ Rabbî! Yer altında solucan, yer üstünde halecân; kimi gider, kimi gelir, koşuşur. Deryadaki, Dünyadaki bütün canlıların rızkını ihsan eden Allah’ım! Ne kadar cömertsin, ne çok merhamet sahibisin! Kudretinin dairesini akıl alır gibi değil! Sabah giden, akşam dönen bunca insan, bunca hayvan yuvasına çeker durur; karınca misâli, karınca kararınca… Kımıldayan dudaklar, ister Senden daima; dinsizi hâlle, dinlisi kâlle. Mutî’ kullarına ikrâm, asî kullarına ihsân eden Sensin! Çalınacak kapı Sensin! Bilse de, bilmese de mahlûk… Gönder yâ Rabbî! Sen vermezsen ne hâl olur bunca can? Büyüklüğün şânındandır “aman”a eman. Dünyada sultan, orada hüsrân etme elaman! Kerem-kârsın, meded-kârsın; yâ Hannan, yâ Mennan. Sen, Rabbi’l-Âleminsin. Hışırdayan yapraklar, çatlak kara topraklar; inekler, sinekler, böcekler; gülümseyen taç yapraklı çiçekler kendilerine mahsûs dilleriyle, dilerler rahmetini. “Ey kullarım! Benim doyurduklarımdan başka hepiniz açsınız. O halde benden rızık isteyin ki, sizi doyurayım”2 buyuruyorsun. Ne gelirse Sendendir, cümle kusur bizdendir. Âkıbet hayr olacaksa, gönder yâ Rabbî!.. Dipnotlar: 1- Bursalı, E. G. D., 26 (et-Terğib ve’t-Terhib,2: 488). 2- Câmiü’s-Sağîr, 3: 1273. ALİ RIZA AYDIN selam ve dua ile hayırlı günler Burçak hocam** July 13
	VeyseL KaaN GÖRKENwrote: DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN ABLALARIN BİTANESİİİİİ.... June 23
	→☺←ツ↓↑ö↓↑м↓↑ü↓↑я↓↑ツ →☻←wrote: . Katran karası geceler vardır, seni bağrına basmıştır.! Kalemi ele aldırır, yazdırır, çizdirir.. Ama ne bir şey değişir, ne yeni gündeki güzellikler için haber verilir.! Gecem soğuk_! Odam sensiz_! Ümitler bitmiş_! Kadehimde şarap bitmiş, hayalin gitmiş_! Anlar vardır, şarkılarda buldurur matemi_! Sözler bir yana dursun, ritimler bile acıtır içini. Kanatır kapanması zor yaralarını, her bir enstrüman sesi. Oysa yaraların kabuk bağlamaya yüz tutmuştur. Bir şarkı duyarsın bir yerde.. Her bir söz çarpar darbeyle, her bir enstrüman sesiyle açılır kabuklar.. Dilindeki çığlıklara, ahlara aldırmazlar.! Ve sen içinde sorguya başlamışken.. Şarkıda tınılarıyla acıtır bir yandan, bir yandan da sorguna eşlik eder: Dağlar mı, yollar mı, denizler mi engel_? Neden_? Neden gelmez oldun_? Eller mi, diller mi, sözlerim mi engel_? Neden_? Neden gelmez oldun_? Sorgular vardır, sadece kanatır! Asla cevap buldurmaz.! Sorular, sorular, sorular.. Cevabı yok, muhatabı yok ve hatta soranınındın aynada bir sureti bile yok.! Devam edip gider sorgu, tâki yaranın kanı dışına sızıpta, sol yanın kızarana kadar. Umudunu bir hışımla alırsın avucuna, elini götürürsün zorlukla sol yanına, ama kanın akmaya devam eder. Belliki acının dinmeye niyeti yoktur.! Umut tuz misali kanatırda, bir merhem "O"dur kapanacak yarana.! Zaman durdu,gökyüzünden yıldırımlar düşerken.. İçimdeki yağmur dindi, yoruldum beklemekten.! Izdıraplar vardır, söyletir, "O" duymasa da gecelerine seslenir.! Derken biter son enstrümanın son darbesiyle matem..katılırsın çığlık atarcasına tekrar edersin can havliyle. Yeter artık bitsin.! Yoruldum Beklemekten!!!!!!Dersin. Geceler/Anlar/Sorgular/Izdıraplar vardır da bir tek "O" yoktur işte.! ÖMÜR . June 3
	ahmed akwrote: Dertler renk renk, acılar çeşit çeşit… İçinden çıkılmaz çileler, solduran sancılar, inleten elemler, imbik imbik süzülen üzüntüler, üzerinden silindir gibi geçen gamlar… Yük ağır, yalnızlık daha ağır… Yalnızlık ağırlığıyla yürümek yoruyor, keder kelimeleri kalbi kanatıyor… Kanatlar kırık, rüzgâr esmiyor, neşe yağmıyor… Umut bulutlar uzakta, eller boş, yürek sızı dolu… Çağlayan acılar ağlatıyor… Yalın ayak koşturuyor; yetişemediği serap sevgilerin peşinde… Ayağı kanıyor, yüreği yanıyor… Yağmurlar nerdesin? Buzdan canlar, camdan evlerde yaşıyor ruhunun üşümüşlüğünde… Toprak cana, canın toprağına sığınmak, sancılarını dindirmek diliyor; dil suskun, gönül suskun, gül solgun… Sokaklar sıkıyor, caddeler cezp etmiyor, şehir neşe vermiyor… Dertlerin daralttığı, kederlerin kapattığı dar geçitler geçit vermiyor… Yüzü yırtık, yüreği yırtık, yürüyor yine de… Kabuk bağlamış kederler, düğüm olmuş dertler, dönmeyen çare çarklar, açılmayı bekleyen kapılar, akmayı bekleyen bereket nehirler… Bekletip de gelmeyen vefa, yanından ayrılmayan cefa, “canım” diyen cansız sözler, canım; bu kafes dar mı geldi sana? Dertlerden dertlere sığınmak, cefalardan cefalara bürünmek, çaresizliği çare diye içmek, kurumuş umutları dişlemek, düşleri gerçek gerçekleri düşmek görmek, düşmeye göresin; elinden tutan kim? Kimsesizlikte kendine konuşmak, kar etmeyen kalabalıklardan kendine koşmak, suskunlukla söylemek; teli kopuk saz başka ne yapsın ki? Gece suskun, ay renk vermiyor, yıldızlar yar değil, yollar kıvrım kıvrım, yalnızlık yanı başında; yürü yürü yürü, yol bitmiyor… İstersen bir türkü tuttur: “ uzun ince bir yoldayım, gidiyorum gündüz gece” “ bilmiyorum ne haldeyim, gidiyorum gündüz gece” ne çare… Duran ve dinleyen olmadıktan sonra… Dur ve dinle öyleyse; sessizliğin sesini, kederin kalbini, elemlerin inlettiğini, gecenin dillendirdiğini, rüzgârın söylediğini, yıldızların yaldızlı sözlerini; diyecekler ki : “ benim sadık dostum kara topraktır”… Dinleyemiyorsan, ömür perdeleri kapanırken; “biz dünyadan gider olduk, kalanlara selam olsun” diyemez, sonsuzluk sabahında selamla dirilemezsin… Dileklerin dirildiği, duaların cevap verildiği diyarda, melek kanatlarla uçamazsın… Saf sevgiyi, sınırsız şefkati, perdesiz güzellikleri, gecesiz gündüzleri, güneşin sönük kaldığı aydınlığı, sevincin çağlayışını, coşkunun parlayışını, yalnızlığın uzaklaşması yârin yakınlığını, elemsiz lezzetleri, kedersiz kavuşmaları, gönlün gönüllü gülüşünü hissedemezsin… Hislerin perişanlığını, zihninin karanlığını, düşüncelerinin donukluğunu yırt; altından ümit filizlerin çıkışını seyret… Sonsuz süruru düşün; düşlerinin derinliğinde, hislerinin enginliğinde… Karanlığın kara toprakta kayboluşu doğsun zihninde, fikrin fezaların üstünü seyretsin… Anla ki her şey seyirlik ve geçici… Geçtiğin dikenli yolları, aldığın elemli nefesleri boş sanma; bir sabah doğduğunda, her şeyin dili çözülecek, şifreler açılacak, kapılar kalkacak, duvarlar yıkılacak, her şeyin anlamını anlayacaksın… Can evinden, canlar cananına kirli kanatlarla uçamazsın… Anla ki kader, kederi, kirli kanatları temizleyesin diye veriyor; bana çabuk, bana rahat gelesin diye… Ey kaderin sahibi… Kolaylaştır, güç ver güçsüzlüğüme… Elimden tut yalnızlığımın… Şefkatinle okşa kalbimi, rahmetinle sar yaralarımı… Sevginle sık ruhumu, sana sevgim çıksın… Çıkılmazlıklardan çıkaracak, düşkünlükten yüceltecek, perişaniyetimi giderecek yalnız sensin… Kanatlarımı kuvvetli kıl ki kolay kavuşayım sana… Gurbet gülünün dikenleri kalbimi kanatıyor, kalbim sana emanet, ey kalbimin sahibi. Selam ve dua ile BUÇAK HOCAM hayırlı cumalar May 28
	LAwrote: EY ÖLÜM! KURTULUŞU OLMAYAN SON GÜLÜŞÜM.... May 26
	→☺←ツ↓↑ö↓↑м↓↑ü↓↑я↓↑ツ →☻←wrote: . Bir adın kalmalı geriye Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde Aynaların ardında sır Yalnızlığın peşinde kuvvet Evet nihayet bir adın kalmalı geriye Birde o kahreden gurbet Sen say ki ben hiç ağlamadım Hiç ateşe tutmadım yüreğimi Geceleri koynuma almadım ihaneti Hele nihavend hele buse hiç geçmedi aklımdan Ve hiç gitmedi bir topak kan gibi adın İçimin nehirlerinden Evet yangın Evet salaş yalvarmanın korkusunda talan Evet kaybetmenin o zehirli buğusu Evet isyan evet kahrolmuş sayfaların arasında adın Sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı Bu sevda biraz nadan Biraz da hıçkırık tadı Pencere önü menekşelerinde her akşam Dağlar sonra oynadı yerinden Ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca Sen say ki yerin dibine geçti geçmeyesi sevdam Ve ben seni sevdiğim zaman bu şehre yağmurlar yağdı Yani ben seni sevdiğim zaman Ayrılık kurşun kadar ağır gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın Yine de Bir adın kalmalı geriye Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde Aynaların ardında sır Yalnızlığın peşinde kuvvet Evet nihayet, bir adın kalmalı geriye bir de o kahreden gurbet BENİ AFFET KAYBETMEK İÇİN ÇOK ERKEN SEVMEK İÇİN ÇOK GEÇ ÖMÜR . May 24
	→☺←ツ↓↑ö↓↑м↓↑ü↓↑я↓↑ツ →☻←wrote: . Hep evlat yarasıdır aşklarım Yalnızlık doğuran gebelik. Doğum sancılı olur Hepte tenhalık. Elini uzattığında ulaşılacak gibidir. Avuçlarında ki boşluk Kazıyınca çizgilerini Yelken doğumu, aşka yolcu.. Batma ihtimali yüksek. Yine de kazırdım çizgileri Sensiz deniz olmaz ki Bu yürek damlası. Herkesin bir ağacı varmış Sonsuzlukta bir kök. Her ayrılıklarda kökler yığılırmış Toprakla arkadaş İşlerlermiş Günlerin eksilmesini. Ağacın çürümesi bu eksilmelerdenmiş. Ne isimsiz gömüler saklıdır köklerde. İnsan yarası olduğundan gözükmeyen Kendi yaralarımızdır sadece gökyüzü Yağmurlar sadece bizim için yağar Toprak biz susuz olduğumuzdan kurur İsimsiz ,yüreğime kazıdığım aşkım Seni sevdiğimi bilmeden Ne çok deniz akıttım damlalarımdan sokaklara Damlalara her basışında gülerek İçim ezildi Ne çok emek vardı her zerresinde Ne çok uykusuzluklar gizlemiştim karanlıklara Her aşk yalnız yaşanırmış bilirdim de Senin için akan damlalara basıp gitmen yok mu? Canımı acıttı bak yine gözlerim deniz Sana akmama an var Bu defa damlalarıma basıp gitme Evlatlarım onlar benim ÖMÜR .. May 23
	→☺←ツ↓↑ö↓↑м↓↑ü↓↑я↓↑ツ →☻←wrote: Yürüyorum öksüz sokağın yetim kaldırımlarında Yosun tutmuş duvarlar tanıdık geliyor artık Sanki bir bedenden kopmuş kırık uçlu ayna gibi Kendimi yalnızlığın kıyısında görüyorum Sokak lambaları aydınlatmaz ki yüreğimi Güneş bana küsmüş giderken sessiz bir edayla Ne yaparım ki ben karanlığın kucağında Biliyorum, çare değil artık çareler Veda etmeden yalnız bırakın beni anılar Mürekkep kokan tozlu sayfalarınıza geri dönün Bana bir demek mutluluk bırakmayın ardınızda Görmek istemiyorum artık, alın gömün en derin mezara Yeşertmeyin üstünde tek bir can... Cehennemin soğuk koynundayım sanki Ruhum kıvrılmış üşüyor sessizliğin pençesinde Çaresizlik kafes olmuş ruhuma, uçamıyorum Gökyüzünün ellerine hasretim bundan sonra Direnmiyorum artık, alın beni kaldırımlar Vurun tokat gibi gerçeği yüzüme Savurun huzurun küllerini hayali bir girdapta Kaybedin beni yalnızlığın çıkmazında... ÖMÜR May 22
	ey goncagül eygoncagülümwrote: selam ve dua ile aeo kib May 22
	ahmed akwrote: İlâhiyat Fakültesinde iken Kur’ân dersi hocamız Emin Işık Beyin anlattığı ilginç nükteler vardı. Kendine has jest ve mimikleriyle esprili olaylar anlatır, hem güldürür, hem ibrat almamızı sağlardı. Kişinin, kendisini bir ideale vakfetmesi, bir gayeyi dert edilmesini ifâde ederken, şu ibretli hâdiseyi anlatırdı:“Kendini ‘Peygamber (a.s.m.) âşığı’ olarak tanıtan bir adam, salih bir kimsenin yanına varmış. ‘Efendim, ben Hazret-i Peygambere âşığım. Ama bir türlü rüyamda göremiyorum’ demiş. Salih kişi, adamı şöyle bir süzmüş. Adam biraz fazla kiloluymuş. Bir an için hayali gençlik yıllarına uzanmış. Kendisini ibâdete vermeden önceki yıllarını göz önüne getirmiş. Sonra adama dönüp şöyle konuşmuş: ‘Ben gençliğimde bir kıza âşık olmuştum da onu düşünmekten 35 kiloya düşmüştüm. Sen nasıl Peygamber âşığısın ki, mâşaallah ensen göbeğin yerinde?” Elbette bir meseleyi dert edinmenin tek göstergesi kilodan düşmek, zayıflayıp bir deri bir kemik olmak değildir. Ancak, bir meseleyi düşünmenin, bir hedef uğrunda çalışıp didinmenin bazı işâretleri vardır. Kimileri idealleri uğrunda çırpınırken yemeden içmeden kesilir, kimileri eğlenmeyi dinlenmeyi unutur, kimilerinin gözüne uyku girmez. Mukaddes bir ideal uğruna hayatlarını vakfettiklerini iddia edenler, sık sık nefislerini sorgulamak durumundadırlar.Gerçekten, bir idealin kara sevdalısı gibi uçsuz bucaksız çöllerde bile gece gündüz demeden, aç susuz koşuyor muyuz? Yoksa, cennet-misal bir yeşilliğe kurulmuş, “çöl edebiyâtı”yla mı meşgulüz? Eğer birincisine tâlipsek, her işimizin, her günümüzün, hattâ her ânımızın o yüce ideale ulaşmak için dolu dolu geçmesi gerekir. Yok eğer ikincisine dûçar olmuşsak, boş yere “ideal edebiyatı” yapıp, “vatan kurtarak aslan” iddiasına soyunmaya ne gerek var? Hiç ağzımızı açmayıp, “sıradan bir insan” olduğumuzu düşünüp, öyle yaşamalı değil miyiz? Ancak, bir kere mukaddes bir dâvânın çilekeşi olmaya niyetlenmiş insanlar, rahatta huzuru bulamazlar. Eğer bir gafletin, bir atâletin ve bir isteksizliğin tozuna bulanmışlarsa, içlerinden bir ses dâima onları tahrik eder. “Nerede senin eski yılların?” diye mânevî tokatlar indirir. Bunun çaresi, titreyip silkinmektir. Gerekirse herşeye yeniden başlıyormuş gibi idealler ummanına dalmaktır. Bir kere hayatın fenâsını ve asıl gayesini bilen insanlar, “rahat”ta huzur bulamazlar. Onlar “zahmet” denizine dalmaya mahkûmdurlar. Kişi, neyi dert ediniyorsa, “o”dur. “Kimin himmeti milleti ise, o tek başına millettir” sözü bunu anlatmıyor mu? Büyük dâvâlar, büyük himmetler, büyük idealler; büyük gayret ve çalışmaları gerektirir. Biri yoksa, diğeri de olmaz. Bir gün İbrahim bin Edhem, yattığı odanın damından gürültü gelince pencereyi açıp haykırmış: “Kim var orada?” Bir adam, “Devemi arıyorum” demiş. “Behey sersem, damda deve olur mu?” diye çıkışan İbrahim bin Edhem’in aldığı cevap balyoz gibi başına inmiş: “Sen nasıl kuş tüyü yataklarda Allah’ı arıyorsun, ben niye damda devemi aramayayım?” İşte bu cevaptan sonra İbrahim bin Edhem tacı tahtı bırakıp zühd ü takvaya, ibâdet ve taata yönelmiş. “Hem burada rahat edeyim, hem cennet dâvâ edeyim, olur mu?” diyen Bedîüzzaman da bu gerçeği anlatmıyor mu? Hayırlı günler Baki selam ve dua ile değerli hocam May 11
	sevgi saygıdır say gı olmay...wrote: Yorgun düşüyorum gitgide kurşuna dizilmiş şehir gibi düşlerim Yorgun düşüyorum gitgide kurşuna dizilmiş şehir gibi düşlerim uzun bir gece bu hüznüyle saran beni yağmurların üşüdüğü kıyılara vurmuşum Adının bir hecesi kalmış dudağımda bakışlarım uzak bir ufkun kızıllığında şimdi... tüm zerrelerimle sığınmışım sana özlemişim senle olan ne varsa Vurmuşum geceye senli günleri küskün anılar ağlarken zamanın karşısında ben seni giyinmişim tepeden tırnağa... içimdeki boşluk büyüyor gitgide Ben seni yazıyorum sayfalara bir yağmur başlıyor inceden ve bir rüzgar esintisi okşuyor saçlarımı keşke ellerin olsa diyorum ama; Biliyorum..... Şimdi ellerin çok uzaklarda... dudağımda bir yangın şarkısı yüreğim bütün özlemlerin kahrında bir yanımda düş, bir yanımda gerçeğin ta kendisi Bir mucize gerek şimdi bize ya da bir, başka rüya ne yazık ki son fasıllar hazin olur daima... 'Kim bilir bu deli yürek kaç Eylül vurgunu yaşayacak daha. luzun bir gece bu hüznüyle saran beni yağmurların üşüdüğü kıyılara vurmuşum Adının bir hecesi kalmış dudağımda bakışlarım uzak bir ufkun kızıllığında şimdi... tüm zerrelerimle sığınmışım sana özlemişim senle olan ne varsa Vurmuşum geceye senli günleri küskün anılar ağlarken zamanın karşısında ben seni giyinmişim tepeden tırnağa... içimdeki boşluk büyüyor gitgide Ben seni yazıyorum sayfalara bir yağmur başlıyor inceden ve bir rüzgar esintisi okşuyor saçlarımı keşke ellerin olsa diyorum ama; Biliyorum..... Şimdi ellerin çok uzaklarda... dudağımda bir yangın şarkısı yüreğim bütün özlemlerin kahrında bir yanımda düş, bir yanımda gerçeğin ta kendisi Bir mucize gerek şimdi bize ya da bir, başka rüya ne yazık ki son fasıllar hazin olur daima... 'Kim bilir bu deli yürek kaç Eylül vurgunu yaşayacak daha. l May 10
	→☺←ツ↓↑ö↓↑м↓↑ü↓↑я↓↑ツ →☻←wrote: İslim islim pecelerde ıssız ıssız gecelerde her gün seni okuyorum şiirlerde hecelerde benim gönlüm toprak oldu sen ne arasın yücelerde damarımda kanımdasın ciğerimde canımdasın senin olsun beden sen ruhunla yanımdasın sen gönlüme ısıveren güneşsin ulu şafakta alev alev damla damla busesin ıslak dudakta her gün seni kokluyorum ter kokan ıslak yatakta damarımda kanımdasın ciğerimde canımdasın senin olsun beden sen ruhunla yanımdasın sevgilim ateş aldı deli gönül alevlendi sevdalara esir oldum o serseri deli dendi saraylarda düğün yaptım ruhun ruhumla evlendi damarımda kanımdasın ciğerimde canımdasın senin olsun beden sen ruhunla yanımdasın ÖMÜR MUTLU GÜNLER ABLACIM May 4
	→☺←ツ↓↑ö↓↑м↓↑ü↓↑я↓↑ツ →☻←wrote: . Yine hazan mevsimi geldi Yine yapraklar rüzgârların peşi sıra gidecek Yine deli gönlüm yine bu mevsimde Hicranını yalnız başına çekecek Hüsranını yalnız çekecek Geleceksin belki de O zaman ne o yapraklar, ne o rüzgâr Ve ne ben olacağım Yine deli gönlüm yine bu mevsimde Hicranını yalnız başına çekecek Hüsranını yalnız çekecek ÖMÜR Apr. 30
	ahmed akwrote: Çetin Yolların, Metin Yolcuları.. “Korkma! Cehennem olsa gelen, göğsümüzde söndürürüz. Bu yol ki Hak yoludur, dönmek bilmeyiz yürürüz.” (M. Akif Ersoy) Yolcu yolunda gerek.. Sırat-ı müstakim olsa dahi yolun, yürümezsen seni bir yere götürmez! Meskenetin çukurunda kalakalırsın, Bir arpa boyu dahi yol alamazsın… Çetin yolların, metin yolcuları olur; yol yolcusuz kalmaz. Her yürüyüşün bir makamı vardır. Sen, doğru makamda yürümezsen başka yiğitler yürür. “İnsanlardan öyleleri vardır ki, Allah’ın rızasını kazanmak için kendini Allah’a satar.” (Bakara: 20 ) Donan, donanamaz; Donmadan, donan! Düzgün hamleler yap; emin bir zemin üzerinde yürü; devingen ve direngen ol. Âtıl kalma; âtıl kalan, bâtıl olur. Yolda duran yoldan çıkar; çıkarları yol edinir… Fecir yakındır, yakinin varsa. Letafet ve metanetle yürürsen perde perde karanlıklar yırtılır; altın saçlı sabahlar tüllenir ufkun yaslı yanaklarında… Herkes yüreği nispetince yürür. Zaman, yürekleri test etme zamanıdır. Yola revan ol, yokuşları aşmaya azmet. Yılmadan, yorulmadan zirvelere geril. Yolun, yönün belli, yar için terk-i diyar eden yiğitleri anımsa. Bunu önemse; meşakkatler şevkini kırmasın. Yalpalamadan yürü! Yürüyüş şanlı bir duruştur, duruluştur, doğruluştur. Yürüyen büyür; büyüleri bozar, Zengin dünyalara açılır, Engin ufuklara varır. “… Yollarımızı onlara açarız...” (Ankebut/63) “... Rabbinden gelen nurla yoluna devam eder. (Zümer/22) İlahi lutfa mazhar ol! Zafer, seferin meşakkatlerini göğüsleyenlerindir. Bu yolda mağlubiyet dahi galibiyettir. Dik dur, yolun dik/enlerine aldırma; mukavemet et, kutlu seferin neferisin. Yola koyul! Yürüyen varır, var olur, varlığına anlam kazandırır… Ve’l akıbetu li’l muttakiyn!... Nesip Hiçyılmaz selam ve dua ile Burçak hocam Apr. 27
	→☺←ツ↓↑ö↓↑м↓↑ü↓↑я↓↑ツ →☻←wrote: . Elimden tut yoksa düşeceğim Yoksa bir bir yıldızlar düşecek Eğer şairsem beni tanırsan Yağmurdan korktuğumu bilirsen Gözlerim aklına gelirse Elimden tut yoksa düşeceğim Yağmur beni götürecek yoksa beni Geceleri bir çarpıntı duyarsan Telâş telâş yağmurdan kaçıyorum Sarayburnu'ndan geçiyorum Akşamsa eylül’se ıslanmışsam Beni görsen belki anlayamazsın İçlenir gizli gizli ağlarsın Eğer ben yalnızsam yanılmışsam Elimden tut yoksa düşeceğim Yağmur beni götürecek yoksa beni.. . Apr. 23
	→☺←ツ↓↑ö↓↑м↓↑ü↓↑я↓↑ツ →☻←wrote: . Hadi Git Yâr! Daha fazla sen yüklenemiyor kalbim. Daha derin düşleri kaldıramıyor bedenim. Kalmadı lügatimde içimi yakmayan bir söz. Bendeki resmini sakladığım sandık; bir çift göz? Yâr! Ekseni değişti artık dünyamın. Ne geceleri uykuya teslim ediyorum düşüncelerimi. Ne de sabahları gündoğumlarıyla yeni bir yelken açabiliyorum kurtuluşuma. Her benle başlayıp senle devam etmek zorunda olan gün dikenli Bir dal oluyor bana. Hadi gönlüm Defalarca düş uçurumlardan, kan-revan ol. Ve boşalt içini. Damarlarından ansızın geçen ve yarı anlamlı kılan ezinci katlet. Bitir bu sonsuz şiiri. Son bulsun ağıt tadındaki sevgi söylemleri. Yâr yüreğimdeki ismini başka bir yere sevk et hadi. Ah yâr gün gün mısralar döktün içime. Yüreğimi sana dair söylenmiş mısralarımla yıkadın. Ben hep sana uzaktım. Yollarda kaybolsam sen önüme çıkan tuzaktın. Ben, her gece gözyaşlarımla yıkadığım masallarımı saçlarına yolladım. Saçlarından kulaklarına musalla taşı gibi bir soğuklukla inip, beni sana anlatır sandım. Yanıldım? Hicran yağmurlarından sıyrılıp ötelerde Kendimi aradım, bulamadım? Hayatımın gençlik satırlarında adı geçen yâr. Sırtımı her döndüğümde bir can yitirdim bu bahar? İdama giderken hislerim, güneşim yüzünü görmeyi bekledim hep. Kalemi kırık bir aşkı mühürledim yüreğime? Unuttum? Diye haykırırken bile unutmadığımı ispatlıyordum kendime. Yoruldum yâr! Bütün kapılarımı kapatmaya hazırlanıyorum gönlümün. Kimliğimi hediye edip bu şehre, her bir adımımda anıları sürükleyip ardımdan ve rotamı da ekleyip nabzıma gidiyorum? Mutlu günlerin gelmesini bekleyen çehremdeki çizgileri siliyorum. Ceplerimi dolduruyorum yedekteki acılarla. Her sabah yüzümü yıkadığım tavana asıyorum hayallerimi. Ansızın içime düştüğün günden beri ayakları burkuldu ÖMRÜMÜN. Ve ben her gün bir daha ölmek için uyanır oldum uykumdan. Paslandı gözlerim. Sen kendin için kal yâr ben senin için giderim. Bu defa sürgünlere giden yüreğime bedenimide eklerim. Bağdat olurum yıkılırım kurşunlara. Filistin olurum kalırım duvarlar arasında. Ama yine de ANKARAYI’ saklarım alın yazımda. Nerde olursam olayım unutma yâr; *Yarın yeni bir gün ve her yeni günde olduğu gibi* *Senli ölüme hazırlanıyor gönlüm…* ÖMÜR . *MUTLU GÜNLER DİLERİM ABLALARIN ENNN GÜZELİ* *ÖPTÜM :)* Apr. 22
	→☺←ツ↓↑ö↓↑м↓↑ü↓↑я↓↑ツ →☻←wrote: . *EYY YAR!!* Her mevsim yüreğimde çiçek açan sevgi ağacımsın sen! Gözlerimde dalga dalga mutluluksun sonsuzluğa giden yolda,sana muhtacım sevgin yüreğime damlar hüznün rengi mor salkımlarda oysa ben sana susamışken yoruldum beklemekten kıraç toprak misali sabır taşı çatladı sabretmekten! .. Tutkumsun sen!.. Gel vefalım, 'gel' yazğımsın sen sinemde ÖMÜR iksirimsin sana tutkuyla alışmışım seni öyle sevmişim ki kalbime yazmak şöyle dursun kalbime adını kazımışım!.. ÖMÜR . Apr. 20
	................wrote: GÖNÜL İSTER Kİ... Gönül ister mutlu olsun kainat. Herkeste bir neş' e, bir sevinç... Rahmet damlaları gibi Allah' tan inen, Gideceği yeri bilen... Hedefini tayin eden... Sana bir destan anlatmak istiyorum Dört başı mamur... Bir güzelliği yaşamak baştan sona... Dinle bak kösler vuruyor derinden... Yeniçeriler yeni bir zaferin eşiğinde. Şafak sökmek üzere... Ehli sufa' yı görüyorum bulutların ötesinde... Allah'ın melekleriyle elele, gönül gönüle Küfrün zincirleri, kilitleri... Şerrin kilitleri Hayrın anahtarları... Gönül ister ki herkes En güzeline ulaşsın güzelliklerin, gönlünce... Ahsen olsun Şerrin mühürü olsun, Hayrın kapısı olsun... selam ve dua ile.... Apr. 14
	................wrote: Geçenlerde bir sevgi buldum yolda... Aldım onu yerden yavaşça, Çatlamıştı her yeri... Tozlanmış... Yıpranmıştı. Ellerimle dokundum yavaşça... Ürkekçe içine çekildi birden Gülümsedim... Sıcak ve içten, Üstündeki tozları temizledim dikkatle "Acaba?" dedim kendi kendime... Acaba eski haline getirebilir miyim? Dikkatlice çantama yerleştirdim, Artık eve gitmeliydim... Onu görmek, dinlemek... Ona dokunmak istedim delicesine... Eve gidip odama kapandığımda, Oturdum önce çantamın başına. Açmasam daha mı iyi olur acaba? Ya... Ya daha da kırılırsa... Ona dokunmamı istemezse Ya da sevmezse beni! Hayır, yine de görmeliyim. Günlerce... Evet, günlerce dinledim Onu Bir gece güldüm, Bir gece ağladım yaşadıklarına. Ve... Ondan sonraki her gece sadece ağladım. Üzgünüm sevgi, Yaranı kapatamayacağım kadar kırmışlar seni. Üzgünüm sevgi, Belki ölüm senin için olacakların en güzeli... Üzgünüm sevgi, Parça parça yaşatılamayacak kadar bütünselsin. Ve, üzgünüm sevgi... Çünkü sen, Ya hep güzelsin doyana dek, Ya da bir bilinmeyensin sonsuza dek... selam ve dua ile.... Apr. 14
	••████AKDэηİZ яÜZGÂяI™████•...wrote: GÖZLERİMİ KAPATIYORUM Gözlerimi kapatıyorum Denizin tam ortasındayım Ve alabildiğine sessiz Sessizlik bile ürkmüş Ne olacak der gibi bakmakta ufka Tir, tir titriyorum Beynim zerre, zerre akmakta Ve içim boşalmış bir kuyu gibi Taş atıyorum gittiği yeri göremiyorum O kadar derin ve karanlık ki Yönümü bulamıyorum ilk defa Çok yorgunum Kımıldasam bütün zamanlar Ve anılar yüzüme patlayacak gibi Kusmak istiyorum bütün güçsüzlüğüme rağmen Dünyanın bana verdiğini ona geri vermek istiyorum. Gözlerimi açıyorum Hayal gerçeğe bulanmış bir tavada kızarıyor Gerçek ise yorulmadan hayali kovalamakta Hem de kızarmış halde... …Burcu YALKIN… Apr. 11

Next > Last >>